Πολαρόϊντ

έμειναν μονάχα οι πολαρόϊντ φωτογραφίες να μας θυμίζουν την υφή των παιδικών μας ρούχων. Λεκιασμένες από δεκάδες ανυπεράσπιστα δακτυλικά αποτυπώματα , θολές. Λες κι ο χρόνος να σύρθηκε ,σαν φίδι, με την κοιλιά πάνω τους για να τις ξεβάψει. Χαμόγελα δίχως έγνοιες, ματιές χωρίς ντροπή και βουρκωμένες αναμνήσεις.

Ετοιμόρροπες εικόνες μιας ζωής μακρινής, χωρίς δολοπλοκίες κι επαγγελματικά άλλοθι απουσίας. Ποτισμένες με κολόνια «Μυρτώ» και πράσινο σαπούνι. Με χρώματα απόκοσμα, παραποιημένα από τις ριπές του χρόνου, τα γεράνια, θνήσκουν ανίδεα σε αυτοσχέδιες τενεκεδένιες γλάστρες.

Κι έπειτα εμείς, μετά τις χαριτωμένες πόζες και τα χαμόγελα, βαλθήκαμε να βάζουμε στη ζωή μας αποσιωπητικά και παύλες. Νανουριστήκαμε από το «για πάντα» και στο τέλος το πιστέψαμε. Τώρα, αναθεωρούμε το θέσφατο αυτό και το ερμηνεύουμε εκ νέου, ως πλάνη… κοιτάζοντας θολές φωτογραφίες, με καρφωμένο έναν βουβό λυγμό, σε φρύδια που σχηματίζουν καμπύλες απόγνωσης. Το άλγος της νοσταλγίας.

Τα χρόνια μας, τα μάσησαν οι τοκογλύφοι των αναστεναγμών κι όποτε τα αναπολούμε πληρώνουμε με τόκο.

Η ιστορία της ζωής μας, είναι τελικά, μια σακούλα με πολαρόϊντ φωτογραφίες.

Advertisements

~ από perseus76 στο 03/06/2012.

5 Σχόλια to “Πολαρόϊντ”

  1. Κάπου έπρεπε να εγκλωβιστούν οι αναμνήσεις για να παραμείνουν στο χρόνο …
    Όμορφες αναμνήσεις ενός χθες που πέρασε και με ένα σήμερα «άδειο» να ζούμε συνεχώς νοσταλγούμε εκείνο το χθες…
    Για ακόμα μια φορά ένα καλογραμμένο, όμορφο κείμενο.
    Όμορφη Κυριακή να έχεις! 🙂

    • «Κάπου έπρεπε να εγκλωβιστούν οι αναμνήσεις για να παραμείνουν στο χρόνο»
      ή ….

      Εγκλωβισμένοι στον χρόνο, απομείναμε με αναμνήσεις.
      🙂
      Υπάρχει ένα παράδοξο στην όλη ιστορία…είναι η αντιστρόφως ανάλογη σχέση που υπάρχει μεταξύ ανάμνησης και συναισθήματος…
      όσο πιό γλυκιά είναι μια ανάμνηση, τόσο πιό πικρό είναι το άλγος της νοσταλγίας.

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για κάθε όμορφο σχόλιο που αφήνεις εδώ μέσα.
      Καλό βράδυ Βασίλισσα .

      • Τα όμορφα σχόλια είναι απόρροια όμορφων κειμένων, οπότε τα «ευχαριστώ» είναι περιττά. Καλό βράδυ! 🙂

  2. Εγώ συνηθίζω να κρατώ τις ομορφότερες στιγμές σε ένα μπαουλάκι του μυαλού. Χαμόγελα, φιλιά , οικογενειακές στιγμές, καλοκαιρινές βραδιές , φεγγαρόφωτα που καθρεφτίζονται στην θάλασσα, είναι όλα κρυμμένα εκεί και όποτε νιώθω μοναξιά ή έχω την ανάγκη να τα ξανά αισθανθώ ή να τα δω μπροστά μου , ανοίγω το μπαουλάκι και τα βγάζω προσεκτικά προσεκτικά , γιατί βλέπεις κάτι τέτοια αναμνηστικά είναι πολύτιμα, και τα φέρνω εμπρός μου .Υπέροχο το κείμενο σου .Να έχεις μια πολύ όμορφη ημέρα. Σε φιλώ.

    • Σε ευχαριστώ πολύ melita. Κι εγώ..όλοι μας, έχουμε αυτό το μπαουλάκι που αναφέρεις.
      Το άσχημο είναι οτι δίπλα του υπάρχει κι εκείνο…ξέρεις το άλλο μπαουλάκι, κι αλίμονο όταν εκείνο το ξεχάσεις ανοικτό.
      Καλό βράδυ

Οι σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: