μια λεπίδα που σκίζει τη νύχτα στα δύο

Τα χρόνια μου, τα γέμισα με περιστέρια δίχως ουρά και σαρακοστιανές αναμνήσεις.

Τα χρόνια μου, αναστενάζουν κάτω από τη σκιά ενός εξαίσιου ναυαγίου.

Δεν είχα γεννηθεί πριν αντικρίσω τα μάτια σου.

– Δεν είχα γεννηθεί πριν χαθώ στο σταυροδρόμι των ποδιών σου.

Πού είναι εκείνο το «πάντα» που μας νανούριζε;  

η οθόνη, οι λέξεις – οι σιωπές τους. Η ώρα, τα δευτερόλεπτα – το ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων.

ένα τραγούδι, για να σκίσει σα σκουριασμένη λεπίδα, τη νύχτα στα δύο

Advertisements

~ από perseus76 στο 14/11/2012.

10 Σχόλια to “μια λεπίδα που σκίζει τη νύχτα στα δύο”

  1. ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια…
    σου εύχομαι αυτό το πάντα να μην γίνει τελικά ποτέ….
    καλό σου ξημέρωμα..

  2. πόση αγάπη μέσα σου αλήθεια; τα λόγια σου λ)ελ)πίδα…

  3. οπως και να το δεις, παντα θα ζουμε ΚΑΙ ενα ναυαγιο..

    οσο για το παντα, ειναι μια λεξη που εχει χασει την αιγλη της στα χρονια μας ε;

    χχμμμ καρυδια με μελι;
    καφεδακι;
    τι λες;

Οι σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: