το θερμοκήπιο

christmas_lights_athens

Οι τελευταίες νύχτες του χρόνου, μυρίζουν αιθάλη, περισυλλογή και παραίτηση. Η πόλη αναστενάζει την αλησμόνητη της νιότη.

Ένα τσιμεντένιο θερμοκήπιο μοναξιάς, που λόγω των ημερών, φορά ένα ψεύτικο χαμόγελο γεμάτο λερές γιρλάντες και πολύχρωμους φωτοσωλήνες.

Μια κουρασμένη πόρνη που φορά κινέζικες απομιμήσεις ακριβών εσωρούχων, με υπερβολικό μακιγιάζ και φτηνό άρωμα, μοιράζει μισοκοιμισμένα χαμόγελα σε μεθυσμένους πελάτες.

Ένας ρακένδυτος ίσκιος έρπει μέσα σε κάδους απορριμάτων για να βρει την χαμένη του αξιοπρέπεια, την ώρα που ένα έλκηθρο σκίζει τη νύχτα πάνω από το κεφάλι του και προσπερνά αγέρωχο φτωχογειτονιές με παράθυρα παιδικών δωματίων που χάσκουν, μισάνοιχτα, σκοτωμένη προσδοκία.

Ζευγάρια, με μπλεγμένα τα δάχτυλα πάνω σε κουμπιά τηλεκοντρόλ, γλαρώνουν μπροστά από την τηλεόραση, προσπαθώντας να χωνέψουν κονσέρβες τηλεοπτικών γλεντιών. Πιέζουν τον αμφιβληστροειδή να αποδεχθεί την πλάνη της εικόνας και να την καταπιεί, για να μπορέσει να την μασήσει ο κουρασμένος τους εγκέφαλος μπας και στάξουν στην καρδιά τους μερικές σταγόνες συνθετικής – προπαρασκευασμένης ανεμελιάς.

Μια πόλη πνιγμένη στην αιθάλη, παραδομένη στην ψιλοβελονιά της υγρασίας στις φυλλωσιές του χειμώνα, μετράει αντίστροφα για το τέλος ενός ακόμα χρόνου. Σιγοτραγουδά παλιά τραγούδια και βουρκώνει…

για την κατάντια της

για την ασκήμια της

για την μαχαιρωμένη της ελπίδα.

η πόρνη με το υπερβολικό μακιγιάζ και το κοιμισμένο χαμόγελο, συνεχίζει να απαγγέλλει μονότονα τον τιμοκατάλογο των προσφερόμενων υπηρεσιών, μηχανικά, σαν να ήταν υπάλληλος σε αλυσίδα φαστ-φουντ.

ο ρακένδυτος ίσκιος, εξακολουθεί να αναζητά την χαμένη του αξιοπρέπεια μέσα σε υγρούς κάδους απορριμάτων.

το ιπτάμενο έλκηθρο έχει ήδη χαθεί πίσω από το φεγγάρι.

Στο θερμοκήπιο της μοναξιάς, επικρατεί μια απόκοσμη σιωπή τούτες τις μέρες. Λες και ψέκασε ένα αόρατο χέρι, φαρμάκι, για να εξολοθρεύσει τις λίγες ρίζες μαγείας που είχαν απομείνει.

Advertisements

~ από perseus76 στο 29/12/2012.

4 Σχόλια to “το θερμοκήπιο”

  1. η πόλη εξακολουθεί όμως να ονειρεύεται, το ξέρω. εξαιρετικό κείμενο.

  2. απορροφήθηκα από τις εικόνες και το όμορφο λεξιλόγιο που τις έντυνε. χμμμ…να πω τι θα ήθελα να διαβάσω στο blog σου μετά από ένα τέτοιο κείμενο; Ένα κείμενο με εντελώς αντίθετες εικόνες…:):) Ψάχνω την ελπίδα; Ίσως….

    Καλησπέρα:)

Οι σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: