Απαγόρευση Απόπλου

homeless-hopeless

Γύρω μας, ένας χορός αρχαίας τραγωδίας με καρφίτσες στο στόμα
Πάνω μας, σέρνουν τις ξέπνοες σκιές στους, άγγελοι με τσακισμένα φτερά
Και στα μεγάφωνα ακούγεται βραχνά: «Παρατεταμένη Απαγόρευση Απόπλου»

Μα εσύ δεν δίνεις σημασία. Δεν έχεις πού να ταξιδέψεις πλέον.
Τσαλακωμένος ο χάρτης της ζωής σου, γεμάτος λερά στίγματα που γίναν ξέρες.
Κάνει κρύο απόψε κι ο αέρας δεν σ’ αφήνει να κοιμηθείς.

Το δικό σου σπιτικό, είναι πλέον, τα λίγα τετραγωνικά εκατοστά που ορίζει το σμπαραλιασμένο σου κορμί.
Λίγο υπομονή ακόμη, μέχρι να σε πάρει ο ύπνος. Μέχρι να καταφέρεις να χύσεις τα όνειρά σου ξανά στο πεζοδρόμιο.
Κάτω από ένα βρώμικο παλτό που μυρίζει μελλοθάνατο, κάτω από μια κούτα μιας LED τηλεόρασης, κάτω από τα
αγχωμένα βήματα ανθρώπων με καρατομημένο βλέμμα.

Κάνει κρύο απόψε κι ο αέρας σκάβει την πόλη σαν τυμβωρύχος.
Κι εγώ ντρέπομαι.
Που κάθομαι όσο ζεστά μπορώ, και γράφω πράγματα για εσένα, που ποτέ δεν πρόκειται να διαβάσεις.

Την ώρα που η ψυχή σου τρίζει από το κρύο και την ανέχεια,
εγώ αραδιάζω, μια μισοφαγωμένη αλφαβήτα, από τα τρωκτικά της ευμάρειας.

Advertisements

~ από perseus76 στο 04/12/2013.

21 Σχόλια to “Απαγόρευση Απόπλου”

  1. Υπέροχο!!!!!!!!!!!
    Το απαλλοτριώνω…

  2. […] Απαγόρευση Απόπλου | Αλίκτυπο […]

  3. Παρόλο που η ψυχή μου τρίζει απ’ το κρύο και την ανέχεια, έχει ακόμα χώρο για κάτι όμορφο και τρυφερό… 🙂

    • Μα δεν είναι απίστευτο; Πόσα πράγματα μπορεί να χωρέσει και να αντέξει η ανθρώπινη ψυχή !
      Και πόσο εύκολα μπορεί να σπάσει επίσης.

  4. Το φοβάμαι το κρύο, όχι για τον αντίκτυπο που έχει στο κορμί, μα για τον αντίκτυπο που έχει στην ψυχή! :/

    • Ίσως σε ένα άλλο σύμπαν, το κρύο, να ήταν απλά μια αφορμή…για να αγκαλιάζονται οι ψυχές πιό σφικτά μεταξύ τους.

  5. υπέροχο…
    και το κρύο άρχισε δυνατά…

    • και ξέρεις πόσο εύκολα μπορείς να ζεστάνεις τις ψυχές τους;
      Με ένα κερασμένο τσιγάρο, με έναν ζεστό καφέ, μιά κουβέρτα ή λίγη κουβέντα. Μπορεί να μην τους λύνεις το πρόβλημα, απλά δηλώνεις την παρουσία σου δίπλα τους.

  6. Ξέρεις τι φοβάμαι;Ότι θα συνεχίσουμε να έχουμε επιλεκτική μνήμη.
    Θυμόμαστε κάποιους μη προνομιούχους (τόσο υλικά όσο και συναισθηματικά-ψυχικά) κάποιες φορές και για ορισμένο χρόνο (Χριστούγεννα, γιορτές κτλ) και χάνουμε την μνήμη μας τον υπόλοιπο καιρό .Μήπως πρέπει να κολλάμε χαρτάκια στο ψυγείο για να την βοηθήσουμε;
    Καλό απόγευμα perseus.

    • Ίσως να φταίει που τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, ξεχνάμε πως είμαστε άνθρωποι κι όχι αγρίμια που παλεύουν να επιβιώσουν.
      Έχεις δίκιο melita.
      Καλό βράδυ

  7. Πραγματικά πρόκειται για ένα αλληγορικό διαμάντι. Είναι από τα καλύτερα κείμενα που έχω διαβάσει.

  8. μΜε μια λεξουλα, ΥΠΕΡΟΧΟ!

  9. Αν το κείμενο σου ήταν ένα πίνακας ζωγραφικής, τι χρώματα θα είχε;;

    • Είναι η πιό αναπάντεχη και συνάμα πιό δύσκολη ερώτηση που μου έχουν κάνει ποτέ.
      Τί χρώμα να έχει η απελπισία και η ντροπή;
      Δεν μπορώ να σου απαντήσω, μα να ξέρεις πως αυτή σου η ερώτηση θα με στοιχειώνει σε κάθε μου μελλοντική ανάρτηση.
      Είμαι περίεργος όμως, αν μπορούσες να μου πεις εσύ.
      Τί χρώμα είχε στα δικά σου μάτια;
      Καλό ξημέρωμα Αντριάνα μου

  10. Η ντροπή στην όψη της απελπισίας δε φτάνει για να τη διώξει από γύρω μας και μοιραία θα ξύσει και τη δική μας γύμνια…Ίσως πάλι να είναι η άμυνα της ψυχής για την ανημποριά του μυαλού και των άκρων μας να εξανθρωπίσουμε το είδος μας…Όταν θα μας τελειώσουν τα τσιγάρα, οι καφέδες κι οι κουβέρτες, τότε οι κουβέντες μας θα γίνουν αφορμές για πράξεις…Ή τουλάχιστον έτσι θα συνεχίσω να νιώθω παρηγορώντας την απραξία μας…Να είσαι πάντα καλά Περσέα μας, να δικαιώνεις τους εχθρούς της υποκρισίας και να μη ξεχνάς τον ποιητή: Αξίζει φίλε μου να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει…

    • Σε ευχαριστώ πολύ Βασίλη για τα καλά σου λόγια και το υπέροχο αυτό σχόλιο.
      Καλώς όρισες κι επίσημα στη γωνιά μου.

  11. [Tην ώρα που η ψυχή σου τρίζει από το κρύο και την ανέχεια,
    εγώ αραδιάζω, μια μισοφαγωμένη αλφαβήτα, από τα τρωκτικά της ευμάρειας.] Mας εκανες κομματια με αυτο σου το κειμενο .. Αξιζει ομως διαδιτυακέ μου φιλε να ζει κανεις για το ονειρο κι ας ειναι η φωτια του να τον καψει … Την καλημερα σου αφήνω .

Οι σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: