με το σπασμένο μου φεγγάρι


Μια τόση δα στιγμούλα ήταν, που το πηγάδι κατάπιε αμάσητο το φεγγάρι μου..

μια τόση δα στιγμούλα ήταν, που το πηγάδι κατάπιε αμάσητο κι εμένα.
για 20 περίπου μήνες πάλευα με τα σκοτάδια εντός μου.
Σου έχει τύχει ποτέ
να χάσεις τον δρόμο;
να σε καταπιούν τα προβλήματα κι οι φόβοι σου;
να μην μπορείς να βάλεις τις σκέψεις σου σε μια τάξη;
να περιφέρεις τον ίσκιο σου ντυμένο παλιάτσο, για να μην τρομάξουν οι δικοί σου άνθρωποι;
να καρφώνεις κάθε πρωί παγωμένα προκάτ χαμόγελα στο πρόσωπο;

Η επιστροφή μερικές φορές σε κάνει να νιώθεις ξένος.
Σα να μπαίνεις στο πατρικό σου σπίτι μετά από πολύ καιρό,
γυρνάς στα δωμάτια χαϊδεύοντας, στοργικά, σκονισμένα έπιπλα και θολές αναμνήσεις.
Τίποτα δεν είναι ίδιο μετά από μια μεγάλη απουσία.

Η μάχη της φθοράς κι η μάχη της λήθης,
ο χώρος κι ο χρόνος…αλλόκοτες συντεταγμένες σε χαλασμένα εικοσιτετράωρα.

Αν τύχει να συναντήσεις έναν ταλαίπωρο ίσκιο, αγκαλιά μ’ ένα σπασμένο φεγγάρι,
μην τρομάξεις.
Εγώ θα είμαι, Επέστρεψα.

 

 

Advertisements

~ από perseus76 στο 17/11/2015.

9 Σχόλια to “με το σπασμένο μου φεγγάρι”

  1. Ναι! 🙂

  2. Άλλος είκοσι μήνες και άλλος 11 χρόνια… ναι, και η ίδια κάποτε για 11 χρόνια, ήμουν και δεν ήμουν, αλλά βγήκα… και σίγουρα θέλει πολύ δουλειά να επιβιώσεις ως άνθρωπος και όχι ως ζόμπι! 😉

    Καλά κάνεις και επέστρεψες καλέ μου φίλε, μου έλειψαν οι κουβέντες μας!

    ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  3. νομιζω το νιωθω αυτο που λες..
    ξερω το βαθμο δυσκολιας, γνωριζω και τη δυναμη της προσπαθειας, και το πηγαδι ξερω, και ολα τα βηματα για να βγεις απο αυτο και να αγκαλιασεις το φεγγαρι τα εχω ζησει..
    το πιο, πιο δυσκολο ομως απ ολα, το προσωπο χαμογελο που πρεπει να φορας, μη και σε παρουν ειδηση, μη και πονεσουν οσοι αγαπας!
    ομως αυτη τη στιγμη εισαι / ειμαστε εδω κι αυτο απο μονο του ειναι μια τεραστια νικη..
    καλο βραδυ
    metofeggariagalia.blogspot.com

  4. Σήμερα το πρωί, «έπεσα» σ’ ένα video όπου ο ίδιος ο Σεφέρης απαγγέλει…

    «Λίγες είναι οι νύχτες
    με φεγγάρι που μ’ αρέσαν… (…)
    Στα σκοτεινά πηγαίνουμε
    στα σκοτεινά προχωράμε»…

    Καλή μας μέρα! 🙂

    • …Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές
      είναι γιατί τ’ ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη
      δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
      γιατί είναι αμίλητη και προχωράει·

      καλημερο-καλησπέρα μας 🙂

Οι σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: